چشم جان را ضياست اين ديوان * گل باغ هُداست اين ديوان رنگ جانان و بوى جان دارد * گلستان لقاست اين ديوان دل و جان را دهد حيات ابد * نوش آب بقاست اين ديوان اهل دل زين قدح قدح نوشند * شربت جانفزاست اين ديوان در معانيش حق توان ديدن * آينهء حق‌نماست اين ديوان گل اسرار اندرو بسيار * چمن دلگشاست اين ديوان الصّلا طالبان راه خدا * سوى حق رهنماست اين ديوان مژده باد اهل درد را بدوا * دردها را دواست اين ديوان هر كه دارد هواى مستى حق * مى صاف خداست اين ديوان مىرساند به منزل مقصود * سلكان را سزاست اين ديوان صاحب قال راست علم رسوم * صاحب حال راست اين ديوان آب حيوان خضر در ظلمات * آب حيوان ماست اين ديوان مىكشد سوى عشق و عشق به حق * معدن جذبه‌هاست اين ديوان اى كه بيمار ننگ و ناموسى * اين مرض را شفاست اين ديوان روز و شب ورد جان و دل كن فيض * حمد و شكر خداست اين ديوان